« ..Η αντιστασις των Ελλήνων στρατιωτών –το διαπιστώνω ενταυθα χάριν της Ιστορικής αληθείας –ήταν εξαιρετικώς γενναία. ...Χάριν της Ιστορικής όμως Δικαιοσύνης, είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω ότι εκ των αντιπάλων οιτινες μας αντιμετώπισαν, ο Έλλην στρατιώτης επολεμησε με παρατολμον θάρρος και υψιστην περιφρονησιν προς τον θάνατον, εσυνθηκολογει τότε μόνον όταν πάσα περαιτέρω αντιστασις απέβαινε αδύνατος και απολύτως ματαία. .....Όσον αφορά τα Ελληνικά Στρατεύματα Μακεδονίας και Ηπείρου πρέπει να λεχθη ότι υπεχρεωθησαν να συνθηκολογήσουν, όταν χάρις εις τας Γερμανικός επιχειρήσεις εκυκλωθησαν ταύτα τελείως. Οι Έλληνες αιχμάλωτοι αφέθησαν ελεύθεροι λογω της γενικώς ανδρείας στάσεως των στρατιωτών αυτών. ......Ο Ελληνικός Λαός ηγωνισθη τόσον γενναίως ώστε και αυτοί οι εχθροί του ακόμη δεν δύνανται να αρνηθούν την προς αυτόν εκτιμησιν».